دیوان حافظ
-
معنی و تفسیر غزل 132 حافظ: به آب روشن می عارفی طهارت کرد
غزل 132 حافظ با مصرع «به آب روشن می عارفی طهارت کرد» آغاز میشود. این غزل در اوایل حکومت امیر…
بیشتر بخوانید » -
معنی و تفسیر غزل 131 حافظ: بیا که ترک فلک خوان روزه
غزل 131 حافظ با مصرع «بیا که ترک فلک خوان روزه» آغاز میشود. در این غزل تعابیری وجود دارد که…
بیشتر بخوانید » -
معنی و تفسیر غزل 130 حافظ: سحر بلبل حکایت با صبا کرد
غزل 130 حافظ با مصرع «سحر بلبل حکایت با صبا کرد» آغاز میشود. در این غزل تعابیری وجود دارد که…
بیشتر بخوانید » -
معنی و تفسیر غزل 129 حافظ: اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد
غزل 129 حافظ با مصرع «اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد» آغاز میشود. این غزل حافظ با…
بیشتر بخوانید » -
معنی و تفسیر غزل 128 حافظ: نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد
غزل 128 حافظ با مصرع «نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد» آغاز میشود. در این غزل تعابیری وجود…
بیشتر بخوانید » -
معنی و تفسیر غزل 127 حافظ: روشنی طلعت تو ماه ندارد
غزل 127 حافظ با مصرع «روشنی طلعت تو ماه ندارد» آغاز میشود. این غزل در زمان شاه شجاع سروده شده…
بیشتر بخوانید »