شعر
-
معنی و تفسیر غزل 54 حافظ: ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است
غزل پنجاه و چهارم حافظ با مصرع «ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است» آغاز میشود. در این غزل…
بیشتر بخوانید » -
معنی و تفسیر غزل 53 حافظ: منم که گوشه میخانه خانقاه من است
غزل پنجاه و سوم حافظ با مصرع «منم که گوشه میخانه خانقاه من است» آغاز میشود. در این غزل تعابیری…
بیشتر بخوانید » -
معنی و تفسیر غزل 52 حافظ: روزگاریست که سودای بتان دین من است
غزل پنجاه و دوم حافظ با مصرع «روزگاریست که سودای بتان دین من است» آغاز میشود. در این غزل تعابیری…
بیشتر بخوانید » -
معنی و تفسیر غزل 51 حافظ: لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است
غزل پنجاه و یکم حافظ با مصرع «لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است» آغاز میشود. در این…
بیشتر بخوانید » -
معنی و تفسیر غزل 50 حافظ: به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است
غزل پنجاهم حافظ با مصرع «به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است» آغاز میشود. در این غزل تعابیری وجود…
بیشتر بخوانید » -
معنی و تفسیر غزل 49 حافظ: روضه خلد برین خلوت درویشان است
غزل چهل و نهم حافظ با مصرع «روضه خلد برین خلوت درویشان است» آغاز میشود. در این غزل تعابیری وجود…
بیشتر بخوانید »